54. РАЦИНОВИ СРЕДБИ
Минатиот викенд се одржа 54 издание на “Рациновите средби” во Велес.
Наградата „Рациново признание” за најдобра прозна книга едногласно и е доделена на Ана Стојаноска за романот „Јас и Лин, отпосле”, а „Почесното Рациново признание” за 2017 година за особени заслуги во афирмација и промоција на македонскиот јазик, книжевност и култура постхумно му е доделено на Предраг Матвеjевиќ од Хрватска, кој почина пред неполни четири месеци, истакнат универзитетски професор и шеф на катедри на три респективни универзитети: загрепскиот, париската „Сорбона” и римската „Ла Сапиенца”. Тој беше и член на МАНУ.
Како што информира директорот на “Рациновите средби”, Васил Зафирчев, годинава биле пријавени 20 дела. Во првиот круг за наградата влегле десет, а во вториот пет романи.
– Станува збор за текст кој може да се чита како отворен книжевен експеримент, во кој преку преплетување на неколку различни конвенции и постапки (романескни, драмски, дневнички, епистоларни, поетски и оние од поп-културата) се создаваат специфични жанровски микстири. Книгата изоболува со бројни интертекстуални постапки (роман во роман, текстови во текст) и интертекстуални референции кон различни книжевни и филмски текстови, појасни Зафирчев.
Ана Стојаноска е вработена како професор на Факултетот за драмски уметности во Скопје, дипломирала општа и компаративна книжевност, а магистрирала и докторирала театрологија.
Во изјвата за МИА таа појасни дека овој роман го напишала пред 12 години, конкурирала во повеќе издавачки куќи и конечно од ИК „Блесок” препознале нешто во него и и го објавиле.
