Slikarot Sergej Andreevski, sin na nashiot poznat poet i pisatel Petre M. Andreevski vo intervju za “Plusinfo” zboruva za negovata neodamneshna samostojna izlozhba, no i za sekogash aktuelnite temi povrzani so pirejot, makedonskiot narod opishan vo prochueniot roman na negoviot tatko, za kreativnoto nasledstvo vo negovoto semejstvo.
Vo Sloeshtica se naogja i grobot na eden od stolbovite na makedonskata literatura, na tatko ti, Petre M. Andreevski. Kako se slavi pirejot?
– Grobot na tatko mi najrealno go objasnuva fenomenot na prodolzhuvanje na zhivotot na eden tvorec i po fizichkoto otsustvo. Negovoto vechno pochivalishte e chesto poseteno mesto od literaturni vljubenici, avanturisti i obichni posetiteli, iako tuka drzhavata bukvalno ni so prst nema mrdnato. Sekako, imame bezbroj primeri kade shto taa aktivno vlozhuva ogromni sredstva za beznachajni proekti. Duri i vo Parlamentot od osamostojuvanjeto do denes tatko mi e najcitiraniot avtor, no ovojpat za zadovoluvanje i zaveduvanje, ili zamajuvanje, na narodnite masi.
Shto za tebe znachi pirejot, iako tatko ti do detalj go ima objasneto toj princip na zhiveenje?
– Pirej e zashtitniot znak na Makedonecot. Toa e nashata lichna karta. Vo romanot sѐ e objasneto za nas Makedoncite, narod vo ischeznuvanje. Narod so ogromna samounishtuvachka mokj. Sekako, vo zborot „pirej” e sodrzhano i pravdoljubieto, chesta, vistinata za sebe i svetot okolu tebe.
